Nederlandse gifring met geheim compartiment, granaat filigraan 14K goud

In 19e-eeuws Zeeland was sierkunst geen decoratie in de moderne zin. Het was onderdeel van de klederdracht, de regionale kleding die je direct vertelde wie iemand was, waar ze vandaan kwamen en wat hun positie in de gemeenschap was. Filigraanwerk in 14K goud was het kenmerk van de Zeeuwse goudsmidtraditie, een techniek van buitengewoon geduld, waarbij elk stuk eerder uit draad werd opgebouwd dan gegoten.

De compartimentring heeft een lange geschiedenis in Europa. Een middeleeuwse bronzen ring die door archeologen in Bulgarije werd opgegraven, bevatte een verborgen compartiment waarvan werd aangenomen dat het gif bevatte, gebruikt in een aristocratische vete in het fort van Kaliakra in de 14e eeuw. Tegen de 19e eeuw was vergiftiging een specifieke angst in heel Europa geworden. Arsenicum was gemakkelijk te verkrijgen, moeilijk te detecteren, en gevallen van vermoedelijke vergiftiging vulden de kranten. Het tijdperk was gefascineerd en bang voor wat verborgen kon zijn in het volle zicht.

Het compartiment in deze ring is klein genoeg om een heleboel dingen te bevatten. De granaat erboven was de steen van blijvende genegenheid, gegeven tussen mensen die herinnerd wilden worden. Wat eronder bewaard werd, is onbekend.